***

Sprawa rozwodowa Małgorzaty Rozenek się rozkręca. Jak donosiFakt, celebrytka może z niej wyjść z innym nazwiskiem. Ale wtedy z kolei TVNmoże zagrozić rozwodem.

***

Światło dzienne ujrzał oficjalny portret księżnej Cambridge.Dobrze, że w królestwie nie ścina się już za obrazę dworu.

***

Kuba Wojewódzki w mało wybrednych słowach zaatakował KingęRusin, na co ta w ten sam sposób się odgryzła. Padły najcięższe zarzuty: arogancji,bycia bucem, idiotą, udawaną skrzywdzoną matką i spisywaniu ciętych ripost nakartce.

***

Adele opuściła szpital ze swoim nowonarodzonym dzieckiem.Jeśli za takie można uznać kocyk z wystającą parą nóżek. Nie popieramy na ogół,ale w tej sytuacji zdrowiej dla malucha byłoby jednak sprzedać go tabloidom.

***

Zaczęły się castingi do X Factor. Tatiana Okupnik pokazałasię pierwszy raz publicznie od czasu słynnego wykonania Skyfall.

***

Na łamy wróciła Katarzyna Waśniewska. Jej pamiętnik cytowałyFakt, Super Express i Gazeta Wyborcza.

Cytat tygodnia

Pudelek o przechwałkach Borysa Szyca, że nosi ten sam modelpłaszcza co Kanye West: Przebywający obecnie w Europie Kanye znówpokazuje się w "płaszczu Szyca".

Newsweek w USA przestał ukazywać się w wersji papierowej, co sprawia, że możliwe są eksperymenty np. z okładkami. W najnowszym wydaniu okładka jest animowana. Temat dotyczy ostatniej eksploracyjnej misji w głębiny oceanów. 



http://youtu.be/IRNtarAUvdM
 

Jeśli istnieje jakakolwiek żelazna zasada w amerykańskiej polityce, to brzmi ona tak: kolejny prezydent będzie miał ten sam kolor skóry co obecny. To zasada, która sprawdzała się przy 42 z ostatnich 43 zmian władzy. I jest więcej niż pewne, że utrzyma się dalej, przy następnej zmianie władzy. Następny prezydent USA też najprawdopodobniej będzie Afroamerykaninem, najpewniej będzie to jedna z dwóch osób, które teraz są na liście 10 osób, które każdy umieściłby jako najbardziej prawdopodobnych kandydatów do nominacji Demokratów. 




To jest oczywiście ten rodzaj statystycznych bzdur, które są pożywką dla publicystów politycznych i sportowych w telewizjach kablowych i radiach informacyjnych. Prawdą jest także to, że 43 z 44 prezydentów było białymi mężczyznami. 




Ale są bardzo mocne argumenty przemawiające za tym, że nominację Demokratów wygra Afroamerykanin. Po pierwsze, afroamerykanie są kluczową grupą demograficzną w prawyborach Partii Demokratycznej i - tak jak większość grup etnicznych - zwykle mobilizują się wokół ich ulubionego syna lub córki. Murzyni reprezentowali 55% głosów w prawyborach w Karolinie Południowej i prawie 20% na Florydzie. A biali liberalni wyborcy np. w Iowa nie mają oczywiście problemów z głosowaniem na czarnego polityka. 




Jak pokazał Obama, dwie podstawy koalicji Demokratów to dobrze wykształceni biali wyborcy i grupy etniczne, z których większość wyborców w prawyborach to afroamerykanie (To staje się coraz bardziej oczywiste gdy Demokraci wygrywają bez bez białych wyborców robotników). Kandydat który jednoczy te dwie podstawowe grupy wygrywa  zwykle prawybory. Bez prawdziwego lewicowego lidera, takiego jak Howard Dean, czarny kandydat ma przewagę na starcie w 2016 roku. 




Po drugie, najmocniejszy argument przeciwko czarnym kandydatom, który podnosili pośrednio Hillary Clinton i John Edwards przeciwko Obamie w 2008 nie ma teraz sensu. Ten argument brzmiał:  kandydat afroamerykanin po prostu nie będzie w stanie wygrać w listopadzie. Wygrał dwa razy. Można równie dobrze argumentować, że taki polityk ma lepszą szansę na sukces w wyborach powszechnych niż ktokolwiek inny. 




Trzeci, najsilniejszy argument jest taki, że najsilniejsi kandydaci są czarni. Jest polityk estabilishmentu - Deval Patrick, gubernator Massachusetts, który mógłby zostać członkiem gabinetu Obamy w drugiej kadencji. Ma klasyczną biografię kandydata Demokratów: jest po Harvardzie, jest szefem demokratycznego, czyli "niebieskiego" stanu i byłym prokuratorem.










I jest podobny do Obama gwiazdor: burmistrz Newark Cory Booker, już teraz postać znana na krajowej scenie politycznej, osoba która może zbierać pieniądze na skalę całego kraju. Jest na ścieżce do sukcesu w wyborach do Senatu w 2014 roku.










Obaj politycy są sojusznikami Obamy (co również nie zaszkodzi) i jeśli jest jedna lekcja która mogą wynieść z jego sukcesu: czekanie się nie opłaca. Booker jest w szczególnie dobrej sytuacji, by zjednoczyć oba skrzydła partii jeśli wystartuje w kampanii prezydenckiej z Senatu. 




Jest również kilkoro silnych białych kandydatów, z których każdy ma wady. Hillary Clinton - przy założeniu (i nadziei) że jej problemy zdrowotne znikną, stanęłaby przed tym samym pytaniem, co w 2008: jak może być twarzą przyszłości, nie przeszłości. 










Andrew Cuomo ma u siebie [jest gubernatorem Nowego Jorku - redakcja] dużą władzę, ale jest osobiście i ideologicznie nielubiany w partii. Martin O\\'Malley może mieć zbyt duże problemy z odciągnięciem Afroamerykanów od silnego czarnego kandydata, zwłaszcza przy lewicowej ścieżce którą wybrał. 










Istnieje ahistoryczna tendencja w polityce do argumentowania, że jeśli coś się raz wydarzyło, to się więcej nie powtórzy. A tak naprawdę polityka to sport, który jest powtarzalny (zobacz: katastrofa, Partia Republikańska w Izbie Reprezentantów). Cokolwiek się wydarzyło, powtórzy się po raz kolejny i kolejny, gdy ambitni ludzie będą widzieć swoją szansę a głosujący pójdą ścieżką najmniejszego oporu. 




Aby wygrać po dwóch udanych kadencjach trzeba przedstawić się jako ich kontynuator. To zrobił  George H.W. Bush w 1998. Uznaje się, że Al Gore nie dokonał tego w 2000. Jeśli Obama zakończy swoje rządy mocnym akcentem, to im jego następca będzie podobny, tym lepiej. 




Obama może oczywiście zakończyć drugą kadencję jako słaby i niepopularny polityk, dając Republikanom szansę. Nie ma oczywistego czarnego kandydata u Republikanów w tym cyklu, chociaż Condoleezza Rice zachowuje się, jakby była zainteresowana polityką. Ale katastrofa Romneya-Ryana gwarantuje jedno: Republikanie nigdy już nie nominują dwóch białych mężczyzn. 




Tekst ukazał się na serwisie BuzzFeed:  Why The Next President Will Probably Be Black Too




Autor: Ben Smith - amerykański dziennikarz, redaktor naczelny BuzzFeed. Smith pracował m.in. jako reporter Baltic Times na Łotwie. Od 2007 do 2011 był reporterem serwisu Politico.com