FRAGMENT ROZMOWY MONIKI OLEJNIK Z SZEFEM NCS:


Olejnik: Czy poinformował pan FIFA, że jeśli zacznie padać, nie będzie można otworzyć dachu?


Wojtaś: Nie muszę. Wiedział to PZPN. Wszyscy wiedzą że w czasie deszczu nie da się zamknąć dachu.
Olejnik: Czy uprzedził pan minister sportu?


Wojtaś: Jeżeli my mówimy, że będzie padał deszcz, to znaczy, że rekomendujemy zamknięcie dachu. (…) Teraz są wszyscy mądrzy. (...) Pani minister sportu wiedziała, że jest deszcz. O 14 zaczął padać deszcz. Rozmawialiśmy z panią minister, nie pamiętam czy to był poniedziałek czy wtorek.


(...)


Olejnik: Gdybym była premierem Donaldem Tuskiem to bym pana zwolniła.

Temat spawania stał się niespodziewanie - dzięki słynnym już słowom premiera Tuska o bezrobotnym politologu i spawaczu - jednym z bardziej istotnych symboli w bieżącej polskiej polityce. Janusz Palikot na konferencje prasową przyniósł spawarkę, a tłem wczorajszej konfy Jarosława Kaczyńskiego było m.in zdjęcie spawacza. Ale jak się okazuje, za oceanem spawanie (i iskry) mają swoje znaczenie w spotach wyborczych. Reprezentują wzrost gospodarczy i spadek bezrobocia. 






Na kwestię symboliki spawania po raz pierwszy zwrócił uwagę magazyn Campaings and Elections. Sprawa ta pojawiła się w trakcie prawyborów Partii Republikańskiej, gdy niemal wszyscy kandydaci pokazali spoty wyborcze, w których spawanie odgrywało istotną rolę. 


Oto spot Mitta Romneya. Spawanie pojawia się, gdy Romney mówi o swoim planie, który ma sprawić że Amerykan będzie "maszyną tworzącą miejsca pracy". 



http://youtu.be/H3a7FC0Jkv8
 




W tym klipie sam Romney przechodzi obok spawacza wykonującego swoją pracę: 



http://youtu.be/W4ypqKig9_I
 




W spocie Perry\\'ego spawanie także łączone jest z miejscami pracy. 





http://youtu.be/8EL5Atp_vF0
 




Identyczna symbolika występuje w spocie Ricka Santorum. Spawacz=miejsca pracy 





http://youtu.be/3fKXkAhAFts
 


Spawanie występuje także w klipie Hermana Caina. 





http://youtu.be/nSpsOwTo01g
 




Spoty wyborcze mają swoją określoną symbolikę. W trakcie prawyborów GOP spawanie było hitem, jeśli chodzi o przekaz związany z miejscami pracy. Być może pojawi się także w spotach Platformy w kolejnej kampanii wyborczej, chociaż biorąc pod uwagę krytykę jaką spadła na premiera, jest to wątpliwe. W USA ta symbolika jest używana przede wszystkim ze względu na to, że walka wyborcza toczy się o kilka kluczowych stanów w tzw. Pasie Rdzy - gdzie zniknęło dziesiątki tysięcy  takich miejsc pracy, m.in. dla spawaczy i robotników. Platforma musi więc znaleźć analogiczną symbolikę jeśli chodzi o Polskę, by skutecznie mówić o walce z bezrobociem. 

Gospodarka to jeden z kluczowych tematów dyskusji politycznej w nowym sezonie. Ale jak wynika z najnowszego, comiesięcznego sondażu CBOS, pokazującego oceny pracy gabinetu Donalda Tuska, to właśnie gospodarka jest jego najsłabszym punktem. To badanie, przeprowadzone przed "drugim expose" premiera (4-10 października), nie zawiera dla niego praktycznie żadnych pozytywnych informacji. 




Jak czytamy w komunikacie CBOS: "     





W pozostałych kategoriach oceny rządu uległy minimalnemu pogorszeniu. Jak pisze CBOS: "   



  " 

 

PiS w poniedziałek organizuje konferencję "Więcej pracy" poświęconą bezrobociu. Tłem konferencji będzie pusta fabryka w Ursusie. fot. http://twitter.com/AdamHofman/

Tina Brown, sprowadzona do amerykańskiego Newsweeka, by uratować go przed upadkiem, ogłosiła dziś, że kończy misję ratunkową. A amerykański Newsweek nie będzie się już ukazywał na papierze, tylko w formacie cyfrowym - już na początku 2013 roku. Ostatni papierowy Newsweek ukaże się z datą 31 grudnia 2012.

Więcej pod tym linkiem.

The Atlantic opisuje badania, z których wynika, że to spoty Obamy są bardziej efektywne w przekonywaniu wyborców niż Romneya 

Czy Guardian przestanie ukazywać się na papierze? 

National Journal publikuje analizę 8 stanów, które zdecydują o wynikach wyborów w USA 

Major Garret analizuje strategię obu sztabów przed ostatnim etapem kampanii 

Serwis Outside The Beltway opisuje, kim są w tym momencie wyścigu w USA wyborcy niezdecydowani  ;utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+OTB+%28Outside+The+Beltway+%7C+OTB%29&utm_content=Google+Feedfetcher

Konferencje prasowe, na których kolejni ministrowie rządu Donalda Tuska przedstawiają elementy "drugiego expose" są już stałym elementem każdego cyklu informacyjnego w tym tygodniu. Ministrowie przedstawiają kolejne pomysły, tak jak dziś Michał Boni i jego "Państwo Optimum" czy wcześniej minister Nowak i program "Mieszkanie dla młodych". Ale już teraz staje się wyraźnie widoczne - częściowo ze względu na wydarzenia zewnętrzne - że impet rządu i Platformy po "drugim expose" wyhamowuje. To także rezultat niespójnej i niejednolitej strategii w budowaniu przekazu po piątkowym wystąpieniu. 


Ta strategia składa się  z dwóch elementów. Po pierwsze, premier Tusk w serii wypowiedzi medialnych po drugim expose miał na celu wyjaśnić o co w nim chodziło. Po drugie, daw trakcie cyklu konferencji prasowych kolejne elementy expose wyjaśniają ministrowie. 




Jednak tuż po expose, premier Tusk w wypowiedziach medialnych został zmuszony do bronienia siebie i swojego rządu (a także klubu PO) na wielu płaszczyznach: od sondaży, przez Amber Gold po aborcje i in vitro. Czasu na komunikowanie treści i założeń expose zostało w tych wypowiedziach bardzo niewiele. Premier został zmuszony do defensywy, i przez to w pewnym sensie sam wyeliminował się jako najbardziej skuteczna medialnie osoba w całym rządzie (nie wspominając o PO) - przynajmniej w zakresie expose. 


Co do prezentacji ministrów, to na pewno skuteczne jest to, że przynajmniej w niektórych przypadkach pojawiły się próby określenie i zdefiniowanie rozbitych na dziesiątki mniejszych elementów prac. Nazwa "Państwo Optimum" czy "MDM" (Mieszkanie dla Młodych) to przynajmniej próby określanie i zdefinowania tego co sie robi, a nie tylko wymienienia kilkudziesięciu mniej lub bardziej związanych ze sobą rzeczy. 




Widać jednak, że w samym expose zabrakło próby nazwania całego nowego projektu politycznego. Jarosław Makowski proponował na łamach serwisu Instytutu Obywatelskiego określenie "Nowy Ład Tuska". I chociaż to określenie - kojarzące się Rooseveltem - może być krytykowane, to jednak jest próbą holistycznego ujęcia całego projektu. Takiej próby - w warstwie retorycznej - zabrakło w wystąpieniu premiera, którego jedynym łatwo zapamiętywalnym elementem była nazwa "Inwestycje Polskie"   i obietnica rozszerzenia urlopu macierzyńskiego. To ułatwiłoby "sprzedawanie" całego wystąpienia. Np. propozycje gospodarcze Obamy Biały Dom nazywał systematycznie "New Foundation". 




Premier zapowiedział, że na wiosnę pojawi się "wszędzie w Polsce". Zapowiedział również, że kilka wizyt w naszym kraju odbędzie się jeszcze w 2012 roku. Ale gdyby "Tuskobus II" ruszył bezpośrednio po expose, uzupełniany jedynie wsparciem ministrów, to polityczne momentum rządu nie wypaliłoby się tak szybko. To był moment, gdyby połączyć go z odpowiednimi miejscami odwiedzanymi przez premiera, na "sprzedanie" expose - bez medialnego filtra, bezpośrednio w kraju. Ale teraz Tusk będzie musiał po raz kolejny odbudować polityczny impet uzyskany po drugim expose. 




fot. Maciej Śmiarowski KPRM 

Chyba nie ma miejsca, któremu Donald Tusk poświęcił więcej uwagi niż Stadion Narodowy. Rok temu to własnie na Stadionie odbyła się jedna z ostatnich konferencji prasowych, w piątek kończący zwycięską kampanię wyborczą. Podczas Euro był świątynią "kilkunastu najważniejszych dni w historii Polski", a w ubiegły weekend, po drugim expose, miał być jedną z aren politycznego odbicia. Po miesiącach nadzwyczaj konsekwentnego, jak na tę ekipę, wbijania Polakom do głowy propagandowych obrazków, powstało zlepienie się wizerunku premiera ze wszystkim dobrym co się wiąże ze Stadionem. A teraz i ze wszystkim złym. Zlekceważenie tego równania anuluje cały kontratak PO a premiera jeszcze bardziej oddali od nastroju społecznego.




Przez internet przelała się fala szyderstw wobec obiektu, który - jak się kilka miesięcy temu wyraził sam Tusk- Polacy umieszczali sobie z dumą na tapetach smartfonów. Dwa dni temu  w telewizyjnym prime - timie cztery miliony Polaków oglądało na żywo wielogodzinną farsę na Stadionie Narodowym. Inne kilka milionów ogląda ją do dziś w internecie i serwisach info.




Obarczanie rządu odpowiedzialnością za wszystko złe, co się dzieje ma długą tradycję, sięgającą chyba nawet dalej niż powódź, która zatopiła SLD i Cimoszewicza. Platforma ma w tym swój spory udział. Jak i w rozliczaniu rządów PiS za wszystko - od odstrzelenia chorych na ptasią grypę łabędzi na rozkaz feldmarszałka Dorna, po brak sukcesów polskich zawodników na zimowej olimpiadzie w Turynie. Cała scena zgodnie i latami wmawiała Polakom że za wszystko odpowiadają aktualnie rządzący. W sprawie stadionu, swoje dołożył spinroom Tuska, miesiącami zlepiając go wizerunkowo ze Stadionem Narodowym. W tej sytuacji,  żadna siła nie wytłumaczy milionom oglądającym transmisję pierwszego podejścia do meczu i następnym milionom, które oglądały wczorajsze serwisy informacyjne, że rząd nie ponosi odpowiedzialności za ten spektakularny blamaż.




Innym wątkiem tej samej historii jest doprowadzenie do przetoczenia się fali szyderstw wobec Polski w zagranicznych mediach. Ale i tu Platforma sama pracowicie kręciła bicz, którym dziś obrywa, relacje prasy na Jamajce jeszcze niedawno doprowadzając do roli poważnego argumentu politycznego. A tu nie Jamajka, tylko Wielka Brytania, gdzie dziesiątki tysięcy Polaków - wyborców PO usłyszą na temat swojej ojczyzny serię niewybrednych szyderstw. Do tego dochodzi jeszcze jedna okoliczność - to nie Jarosław Kaczyński staje się dziś największym eksporterem obciachu, tylko służby podległe premierowi Tuskowi.




Zlekceważenie tego wszystkiego i brnięcie w spin o winie PZPN, czy jakiegoś anonimowego dla opinii publicznej fajtłapy z NCS, będzie poważnym błędem Tuska, który go przybliży do popadnięcia w groteskę. A to sytuacja, która każdego polityka pozbawia powagi, przede wszystkim we własnej partii. 




Tylko dymisja ministry Muchy może powstrzymać premiera przed sytuacją w której będzie miał więcej bagażu niż linie lotnicze.




Fot. Maciej Śmiarowski/KPRM

W wyborach w Wielkiej Brytanii w  2010 roku odnotowano najwyższą frekwencję od 13 lat - przyczynić się do tego miały dyskusje w mediach społecznych. W Stanach Zjednoczonych osoba kandydująca do Senatu, która miała więcej znajomych na Facebooku, wygrała w 8 na 10 wyścigów. Szacuje się, że w 2010 roku jeden mail, który został wysłany do 60 mln użytkowników Facebooka, skłonił 340 tysięcy ludzi, którzy wcześniej nie byli pewni, czy zagłosują, do wzięcia udziału wyborach.


W Polsce polityka to jeden z ulubionych tematów dyskusji w internecie. Jak widać, nie odbiegamy w tym od np. Stanów Zjednoczonych. Jak się okazuje, dyskusje w sieci mogą wpłynąć na decyzje przy urnie wyborczej - szacuje się, że 40% wyborców przed podjęciem decyzji, na kogo zagłosować, uda się po pomoc do społecznościówek.

Jak social media wpływają na narrację polityczną? Dwa przykłady z ostatnich dni. Podczas wtorkowej drugiej debaty prezydenckiej Mitt Romney użył sformułowania "binders full of women". Okazało się, że to było najczęściej wyszukiwane hasło związane z tą debatą. Natychmiast, jeszcze w czasie debaty, zaczęły powstawać związane z nim fanpage i grupy na FB, blogi i memy. Domena BindersFullOfWomen.com została błyskawicznie kupiona. A Demokraci walcząc o głosy kobiet od środy zaczęli atakować Mitta Romneya przy użyciu tego sformułowania. W Polsce po blamażu na Stadionie Narodowym (który zamienił się w Basen Narodowy) nikt nie atakował rządzących lub PZPN-u ostrzej niż internauci.


Dzięki uprzejmości organizacji Open Site możemy przedstawić poniższą infografikę. To kopalnia wiedzy, co prawda przede wszystkim dotycząca stanu relacji media społecznościowe-polityka w USA, ale pewne tendencje w Polsce są takie same: