Przejście Łukasza Gibały do Ruchu Palikota to najważniejsze polityczne wydarzenie dnia. Platforma traci jednego posła, przez co koalicja ma tylko 3 posłów przewagi w sejmie. Poprzednie transfery tylko Platformę wzmacniały, ten ją osłabia. Oto 7 najgłośniejszych transferów politycznych ostatnich lat.
Bartosz Arłukowicz
Po medialnym sukcesie w komisji hazardowej i marginalizacji w SLD Bartosz Arłukowicz przechodzi do Platformy w maju 2011 roku. Wcześniej mówiło się, że Arłukowicz negocjuje też z PJN i Ruchem Palikota. Przejście było całkowitym zaskoczeniem dla Sojuszu, co było widać po reakcji na wspólną konferencji prasowej premiera Tuska i Arłukowicza. Arłukowicz był związany z lewicą od 2002 , gdy został radnym w Szczecinie z listy SLD-UP. Jego transfer mocno wzmocnił lewe skrzydło Platformy przed wyborami parlamentarnymi - był z całą pewnością najważniejszym ze wszystkich w roku 2011. Arłukowicz na konferencji prasowej powiedział: „Od wielu tygodni wymagano ode mnie głosowania ramię w ramię z Jarosławem Kaczyńskim w bardzo wielu różnych, ważnych dla państwa sprawach. Myślę, że czas przejść do pracy pozytywnej, pracy energicznej i skupić się na działaniu”. Arlukowicz został później pełnomocnikiem rządu ds. wykluczonych. W wyborach parlamentarnych zmiażdżył w Szczecinie Grzegorza Napieralskiego.
Joanna Kluzik-Rostkowska
Transfer Kluzik Rostkowskiej, byłej szefowej PJN do Platformy został ogłoszony na konwencji Platformy w Gdańsku w czerwcu 2011. Motywem przewodnim tej konwencji była różnorodność Platformy, a Kluzik Rostkowska miała tę różnorodność symbolizować. W przemówieniu, Kluzik-Rostkowska powiedziała „Na początku wyobrażałam sobie tę imprezę trochę inaczej. Ale dzisiaj bardzo podoba mi się to towarzystwo. I ja dokładnie z tego samego powodu jestem z wami” W wyborach parlamentarnych startowała w Rybniku z pierwszego miejsca, ale uzyskała drugi wynik w Platformie (22 418 głosów), po Marku Krząkale.
Nelly Rokita
Żona „premiera z Krakowa” 22 września 2007 ogłosiła na konwencji w Rzeszowie swój start w wyborach parlamentarnych z list PiS „Zdecydowałam się kandydować, bo kocham Polskę” - stwierdziła Rokita, która już wcześniej – w styczniu 2007 roku odeszła z PO. 14 września 2007 roku została doradcą prezydenta Lecha Kaczyńskiego do spraw kobiet, tego samego dnia w którym jej mąż ogłosił wycofanie się z czynnej polityki. Rokita dostała 6367 głosów w wyborach w 2007. W 2011 startowała do Senatu z okręgu 41 (Warszawa), uzyskała 63 871 głosów, ale przegrała z Łukaszem Abgarowiczem z PO, który dostał 105 825 głosów.
Antoni Mężydło
Mężydło przeszedł do Platformy we wrześniu 2007. Członek PiS od 2001, tak tłumaczył swoją decyzję o „PiS bardzo mocno skręcił w prawo, a ja z moimi liberalnymi poglądami znalazłem się na marginesie”. Chodziło o związki PiS z Radiem Maryja i wysokie miejsca na listach PiS osób związanych z radiem w Toruniu. Męzydło wystartował z okręgu toruńsko-wrocławskiego i uzyskał 42 052 głosów, co było rekordowym wynikiem. Jego transfer był wykorzystywany przez PO w ramach podkreślania skrajności PiS. W 2011 roku Mężydło zdobył ponownie mandat, dostał 17 077 głosów.
Andrzej Celiński
Celiński był sekretarzem Komisji Krajowej Solidarności. W polityce związany kolejno z OKP, Unią Demokratyczną i Unią Wolności. W 1999 roku wstąpił do SLD, co było szczególnym zaskoczeniem zwłaszcza dla jego kolegów z opozycji solidarnościowej. Od grudnia 1999 do marca 2004 był wiceprzewodniczącym SLD, był także ministrem kultury w rządzie Leszka Millera. W styczniu 2012 roku został szefem Partii Demokratycznej.
Zyta Gilowska
Członkini PO od maja 2001. Do maja 2005 roku była wiceprzewodniczącą Platformy Obywatelskiej, przewodnicząca regionu lubelskiego, zasiadała też w prezydium klubu parlamentarnego. W maju została oskarżona o nepotyzm – zatrudniła w swoim biurze parlamentarnym syna Pawła Gilowskiego. Wtedy też odeszła z Platformy. W styczniu 2006 roku została wicepremierem i ministrem finansów w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. PiS zyskał silny głos w sprawach ekonomicznych. W wyborach parlamentarnych w 2007 roku zdobyła mandat w Poznaniu, uzyskując 54 307 głosów. W 2011 tak mówiła o Platformie: „Zgadzam się całkowicie z tymi, którzy mówią, że mamy w Polsce miękki totalitaryzm. Tak właśnie należy nazwać system, który zbudowała PO w ostatnich latach”.
Katarzyna Piekarska
Po raz pierwszy została posłanką w 1993 roku, z listy Unii Demokratycznej. 20 stycznia 1997 roku została wykluczona z partii przez sąd koleżeński, bowiem przyjęła propozycję Leszka Millera i 17 stycznia objęła funkcję wiceszefa MSWiA w jego rządzie. Do 2007 parlamentarzystka. W 2011 roku bez powodzenia startowała z list SLD z „obwarzanka”.