Jedynki: Pod Jasną Górą zapłacą za in vitro (w GW: Nie zrobił tego Sejm , zrobiła Częstochowa),  Biznesowy cud w rankingu (Rz), Diagnoza: lemingoza (Polski leming jest biedniejszy od swojego odpowiednika w Niemczech i we Francji. Obyczajowo i pod względem zamożności bardziej przypomina Rosjanina - DGP), Żona miliardera ma romans (Małgorzata Solorz- Zak w Super Expressie), Po nas choćby Potok (Polska the Times: Widmo PRL nad PZPN. Jeśli Kosecki i Boniek nie dojdą do porozumienia, nowym prezesem może zostać były pułkownik Ludowego Wojska Polskiego Edward Potok), Kaczyńska wyniosła się od męża. Spakowała rzeczy i wróciła do mieszkania po rodzicach (Fakt o Marcie Kaczyńskiej).






-- ALEŚ BIALACKI BEZSKUTECZNIE PROSIŁ O POMOC- pisze Cezary Gmyz w Rzepie: „Aleś Bialacki był w polskiej ambasadzie w Mińsku, prosząc, by nie przekazywano informacji o jego polskich kontach. Stało się inaczej. Białoruski opozycjonista, który odsiaduje karę 4,5 roku łagru, był w polskiej ambasadzie w czerwcu 2011 r., jeszcze przed skazaniem. Prosił, by nie wysyłano z Polski informacji o pieniądzach, jakie otrzymywał na działalność centrum „Wiasna" – ustaliła „Rz". (…) polska dyplomacja miała świadomość, że Białorusini będą się dopominać o wyciągi kont Bialackiego. Bialacki informował, że poinformował, że jego adwokat w aktach śledztwa odkrył kopię wniosku o pomoc prawną skierowaną do Polski. Otrzymał zapewnienie, że polska placówka w trybie pilnym powiadomi o sprawie ministra Radosława Sikorskiego. MSZ zapewnia, że informacja taka nie trafiła na biurko Sikorskiego.”




-- JERZY BOROWCZAK w rozmowie z SE: „Trzeba tam zrobić w końcu porządek. Tym bardziej że jeśli prawdą jest, że pracuje tam tylu dawnych byłych współpracowników komunistycznej bezpieki, to być może zrobili to celowo! Przecież zamiast pomagać białoruskim opozycjonistom, tylko im szkodzimy.”




-- ALEKSANDR MILINKIEWICZ w SE: „Moim zdaniem urzędnicy, którzy pracują w różnych instytucjach - MSZ, prokuraturze czy bankach - kiedy mają zapytania z Białorusi, to powinni rozumieć, że panuje u nas ostatnia dyktatura w Europie i nie wszystko jest tak, jak się do tego już przyzwyczaili w komfortowych, demokratycznych warunkach.”




-- TYTUŁ W SUPER EXPRESSIE: „Sikorski zdradził białoruską opozycję”




-- W PLATFORMIE ZAPANOWAŁ POPŁOCH - pisze w Polsce The Times Joanna Miziołek: „Powrót premiera do kancelarii [po odwołanym meczu] postawił całe KPRM na nogi. Szczególnie, że następnego dnia rano Donald Tusk wylatywał do Bukaresztu. Jeden z posłów Platformy, który był za granicą z premierem, powiedział krótko na temat meczu, który się nie odbył: – Po prostu szkoda gadać. To katastrofa – mówił. Inny z polityków PO stwierdził, że najgorsze, że w niekorzystnym świetle zaczęły nas opisywać zagraniczne gazety.”




-- Tyuł w Polsce The Times o STADIONIE NARODOWYM: „Jak zatopić w bagnie dwa miliardy złotych” oraz: „Narodowy brak decyzyjności- Wtorkowa kompromitacja pokazała, że dach stadionu jest nie taki, jak myśleliśmy, a murawa nie nadaje się do tego, aby kopać na niej piłkę. Ale najbardziej zawiedli ludzie” – pisze Dorota Kowalska w PTT




-- TYTUŁ W FAKCIE: „Mucha czeka na telefon z dymisją?”




-- FIBAK w Fakcie: Zalany stadion to absolutny dysonans do Euro 2012




-- JAN TOMASZEWSKI w rozmowie z Dorotą Kowalską w Polsce: „Co Pan sobie pomyślał po tym, jak zalało Stadion Narodowy? - Że to hańba 40-milionowego narodu.”




-- MONIKA OLEJNIK W GW: „Dowcipnie napisał jeden z internautów: stadion zalany, kibice trzeźwi. A premier Tusk: trafiony - zatopiony.”




-- PAWEŁ ZARZECZNY w rozmowie z SE: „Spędziłem na tym stadionie dwa dni. We wtorek 6 godzin, w środę 4 godziny. I widziałem tam bezradność polskiego państwa. Nie ma co mówić o winie Laty. Od mniej więcej roku wszyscy śmieją się z minister Muchy. Przecież wszyscy między sobą mówią, że to jest osoba zatrudniona prawdopodobnie tylko ze względu na urodę. Wszyscy to mówią, a nikt nie chce powiedzieć tego głośno! Nie ma sprawy, będę pierwszy. Ministrów nie można wybierać ze względu na urodę, bo to nie służy państwu.”




-- KTO ZYSKA NA ROZSZCZELNIENIU PO „Jakie są możliwe scenariusze rozwoju sytuacji w polskiej polityce do 2015 roku?”- w Polska The Times- Witold Głowacki: 1. Trwanie. 2. Zmierzch: „Gdyby poparcie dla partii rządzącej względnie trwale stopniało do poziomu dwudziestu paru procent notowanego przez PiS w czasach największego smoleńskiego wzmożenia, w oczach polityków PO na serio pojawiłoby się widmo końca. W okolicy startu kampanii do Parlamentu Europejskiego w 2014 roku mogłoby się wydarzyć coś, co byłoby próbą zbiorowej ucieczki którejś z grup składających się na Platformę – z dzisiejszej perspektywy wskazalibyśmy oczywiście na konserwatystów i Jarosława Gowina. Ten sam scenariusz byłby też najbardziej korzystny dla ewentualnych nowych graczy, którzy mogliby podjąć próbę wejścia na scenę.” 3. Krach: „Kolejny skandal polityczny o skali w oczach opinii publicznej przewyższającej jeszcze zamianę ciał ofiar Smoleńska lub aferę Amber Gold. Albo ciąg kilku naprawdę poważnych zdarzeń o rozległych skutkach, a przy tym marnie świadczących o funkcjonowaniu państwa. To z kolei mógłby być impuls do rejterady z koalicji albo partii Waldemara Pawlaka albo kilku – kilkunastu posłów PO przerażonych brakiem politycznych i socjalnych perspektyw w upadającej partii.”




-- TUSK PRZESTAŁ BYĆ NIEPRZEMAKALNY- pisze w Polsce Tomasz SEKIELSKI: „o pierwsze, Tusk i jego partia przestali być nieprzemakalni. Znaczna część opinii publicznej do tej pory była w stanie wybaczyć Platformie afery, wpadki, niedo- trzymywanie obietnic, byle tylko do władzy nie doszedł „straszny” Kaczyński. Dziś, jak pokazują badania, coraz mniej osób boi się wizji PiS-u u władzy. Po latach absolutnej to- lerancji dla poczynań rządzącej ekipy wyborcy mają najwyraźniej dosyć pustosłowia, mglistych obietnic i kolejnych przeprosin. Po drugie, Platforma Obywatelska, która powstawała po to, by „wyzwolić energię Polaków”, wygląda dziś, jakby sama potrzebo- wała reanimacji i nowych, naładowanych akumulatorów.”




-- DALEJ SEKIELSKI: „każdy, najbardziej błahy problem Donald Tusk musi rozwiązywać sam i samemu się tłumaczyć. Coraz wyraźniej widać w Platformie brak polityków mających własne zdanie i coś do powiedzenia, zamiast nich brylują ci, którzy klepią gładkie formułki napisane im przez partyjnych zwierzchników. Zresztą już dawno temu Platforma przestała być ugrupowaniem, w którym toczą się wewnętrzne dyskusje owocujące pomysłami i nowymi koncepcjami. Liczy się tylko to, co wymyśli Wódz i jego najbliższe, zaufane otoczenie. Dopóki Wódz wygrywa, jest dobrze, gorzej, gdy zaczyna ponosić kolejne porażki.”




-- PROF. RYCHARD W PTT: „To nie tylko Platforma przesuwa się w stronę większego etatyzmu i większego konserwatyzmu, ale może podobne postawy przesuwają się w społeczeństwie, szczególnie pod wpływem kryzysu. Kto wie, czy popularność tradycyjnych postaw liberalnych nie będzie malała? Moim zdaniem możemy mieć do czynienia z zachwianiem liberalizmu obyczajowego, ale nie sądzę, żeby został zachwiany całkowicie. Jednak ta grupa ludzi, których jakiś czas temu reprezentował „ruch ACTA”, nie znika i będzie rosła. Ci ludzie bardzo niechętnie widzą jakiekolwiek ingerencje w zdefiniowanej przez nich sferze wolności i ingerencję w ich tożsamości. Oni nie widzą już swojej reprezentacji w Platformie, nigdy jej do końca nie zobaczyli w Ruchu Palikota
i nie zobaczą jej także w SLD, który w dużym stopniu jest partią o charakterze historycznym i nie potrafił zbudować swo- jego nowego oblicza.”




-- BUDŻET UE- BYĆ ALBO NIE BYĆ TUSKA- PISZE AGATON KOZIŃSKI W PTT: „Platforma Obywatelska traci w sondażach – jednak naprawdę się one załamią, jeśli premier przegra w Brukseli. (…)Tusk jednak wie, o co gra–przecież z 300mld zł z nowego budżetu UE uczynił swoje hasło wyborcze. Gdyby mu się nie udało ich wywalczyć, z dużą dozą prawdopodobieństwa jego kariera polityczna w Polsce – zwłaszcza w obliczu obecnych problemów PO – by się załamała. To w Brukseli, nie wWarszawie znajduje się klucz do jego politycznej przyszłości.”




-- KACZYNSKI DYKTUJE PREMIEROWI WARUNKI- mówi w rozmowie z Rzepą Mariusz Cieślik, spscjalista od retoryki: „ze sztucznie nadętego balonu strachu przed PiS-em uchodzi powietrze. Niby to liberalna partia, a od dawna mówi przecież językiem lewicowym. W jakim szeregu obywateli stawia się Tusk w swoim tzw. expose?? Obok sprzedawcy, robotnika, studenta, kucharki, nauczyciela. Mówi z ich perspektywy, chce niskich kosztów pracy po to, żeby to im pomóc, a nie przedsiębiorcom. Kłopot w tym, że takim językiem od dawna mówią i PiS, i PSL, i partie lewicowe, więc na tym boisku ciężko jest wyrąbać sobie drogę do bramki, choć Tuskowi udawało się to z pielęgniarką ze Skarżyska. Ta narracja może być czasem atrakcyjna (wałęsowskie: jestem z rządem, ale też z masami), chodzi tylko o to, żeby ją zszyć z rzeczywistością.”




-- INNY FRAGMENT: „Jakie są słabości narracji Tuska? -To, co kiedyś było siłą. Jego sympatyczność. U miłego faceta wszystkie pomysły to propozycje. A w dobie zagrożenia nie może być propozycji. To nie sprzyja poczuciu bezpieczeństwa. Churchill zapowiadał krew, pot i łzy. W ten sposób okopywał się na szańcu. (…)To po co premier wygłaszał swoje tzw. drugie expose, skoro niewiele miał nam do zaproponowania? -Zmusił go do tego Jarosław Kaczyński. On jest mistrzem w narzucaniu innym definicji sytuacji. Nie wszystkim się one podobają, ale warto zwrócić uwagę, że to on wymyśla tematy i definiuje podziały społeczne, często na swoją niekorzyść. To do nich odnoszą się adwersarze.”




-- I DALEJ: „Kaczyński wyznaczył kierunek: mamy kryzys i trzeba Polskę ratować. Idzie w stronę ekonomii, nie walczy już z układem, zachowuje się jak człowiek rozważny, organizuje kongresy ekonomiczne, chowa pięść, marszczy czoło. Odwołuje się do przedwojennego rządu Władysława Grabskiego, który był bezpartyjnym rządem fachowców, powołanym w sytuacji kryzysowej. Teraz zmobilizować swoich zwolenników musi Tusk. Straszenie Kaczyńskim już tak dobrze nie działa jak kiedyś, bo został już oswojony i wszyscy zrozumieli, że się go tak łatwo nie da pozbyć. Przepraszanie, w którym Tusk jest mistrzem, też działa słabiej. Limit się wyczerpał. Kolejny raz nie da się powiedzieć, że nie dość się staraliśmy, ale teraz będzie lepiej.”




-- DGP O LEMINGACH na jedynce: „Jego [leminga] niemieckim odpowiednikiem jest pokolenie VW Golfa (Golf jest symbolem mieszczańskiego statusu ich rodziców), w Wielkiej Brytanii to Mondeo man, we Francji bobo – co jest syntezą słów „boheme” i „bourgeois”. W Rosji to ofisnyj płankton (plankton biurowy) lub banderlodzy, czyli złośliwe małpy z „Księgi dżungli” zajmujące się jej anarchizowaniem. Wszystkich łączy jedno: mogą kojarzyć się negatywnie, choć to oni są istotnymi płatnikami podatków i wyznacznikami obowiązujących mód.”




-- LEKCJA Z WEGIER- pisze w Rz Igor Janke: „Podnoszenie podatków to ostatnia deska ratunku. Rządzący chwytają za nią wtedy, gdy w porę nie podejmą innych działań - niestety, przede wszystkim oszczędnościowych. Polski rząd ciągle liczy na utrzymanie koniunktury, na to, że ryzykowne działania proinwestycyjne utrzymają wzrost i pozwolą budżetowi pozostać nad powierzchnią wody. Tymczasem prawda jest banalnie prosta: kiedy jest kryzys, trzeba oszczędzać. Jeśli nie zrobi się tego zawczasu, potem oszczędności mogą być już bardzo trudne do zaakceptowania przez wyborców.”