KLUCZOWE CYTATY Z POLITYKI I TYGODNIKA POWSZECHNEGO:




-- Gowin w Tygodniku Powszechnym: „Nie wykluczam, że ostatnia afera to zemsta jakichś kręgów biznesowych. Tym bardziej że w przeszłości formułowano już takie hipotezy. (…) Część biznesu, zwłaszcza o korzeniach sięgających PRL, może dążyć do obalenia Tuska. Przestali bać się powrotu do władzy Kaczyńskiego, a Tusk okazał się jeszcze bardziej bezwzględny w zwalczaniu korupcyjnego styku polityki i biznesu. Ale teoria Cezarego Michalskiego to tylko hipoteza: prawdopodobna, ale niedowiedziona.”






-- Najważniejszy fragment tekstu Polityki o HGW: „Gronkiewicz- Waltz uosabia pewną cechę swojej partii: czekanie, przejściowość, obietnicę stolicy marzeń, ale bez określonego finału. (…) Prezydent Warszawy natknęła się na tę samą rafę, o którą uderza Tusk: syndrom niedokończenia, braku szerszej wizji, nawet nie uświadamianej sobie do końca arogancji.”








POLITYKA- temat okładkowy: To idzie starość. Miliony Polaków czeka podwójny ciężar: opieki nad dziećmi i rodzicami.






-- Wkurzawka- to tekst Mariusza Janickiego i Grzegorza Rzeczkowskiego o Hannie Gronkiewicz- Waltz: „Woda, która zalała budowę stołecznego metra i zamknęła tunel Wisłostrady, zaczyna podtapiać Hannę Gronkiewicz- Waltz. Może jeszcze utrzymuje jakieś poparcie, ale sympatia w dużej części się rozpłynęła. Jak w przypadku całej Platformy.”




-- Inne fragmenty: „Prezydentura HGW w Warszawie w ogóle mocno przypomina rządy PO w kraju. Pierwsze czterolecie wiceszefowej PO to zapowiedzi wielkiego skoku, rozpoczęcie wielu inwestycji, uspokajanie, że stolica jako plac budowy stanie się miejscem czasowo niewygodnym, ale przyszłe korzyści rekompensują ten brak komfortu. (…) Druga kadencja pani prezydent, podobnie jak premiera Tuska na czele rządu, to miał być czas kończenia spraw, finału, widocznych efektów.”




-- „Poza wszystkim władza HGW robi się w dziwny sposób niemal imperialna, ratusz stał się politycznym dworem, do którego ciągną całe zastępy aspirantów, urzędnikom przyznawane są wysokie premie, a pani prezydent ma kłopoty z komunikacją społeczną. Publicznie występuje rzadko, a nawet jeśli, to wydaje się poirytowana pretensjami, że ktoś nie rozumie jej wysiłków i poświęcenia..”




-- Paradowska o Tusku w głównym tekście politycznym numeru- „Jesień Tuska”: „Nowy sezon polityczny będzie miał charakter myśliwski, a w roli zwierzyny łownej wystąpi premier Tusk. (…) Na początku politycznego sezonu pułapki opozycji na premiera są rozstawione. Wprawdzie wybory za trzy lata i nie ma dziś żadnego powodu, by je przyspieszać, ale co szkodzi stwarzać atmosferę, jakby były tuż za progiem? Dla szefa rządu, koalicji, zwłaszcza dla PO jest to czas poważnej próby, bo przy pogarszającej się sytuacji ekonomicznej nawet niezborne pomysły opozycji mogą okazać się politycznie groźne, jeśli osłabią spoistość partii, a tym samym koalicyjną większość.”






-- Bianka Mikołajewska o SKOKach: „W lutym br., kilka dni po wejściu w życie rozporządzenia MF, Kasy powołują spółkę ASK Invest s.a.r.l z siedzibą w Luksemburgu i rozpoczynają operację przenoszenia do niej „złych długów”. (…) Wszystko wskazuje na to, że to właśnie obawa Grzegorza Biereckiego i jego współpracowników, że po wejściu w życie nowej ustawy o SKOK Komisja Nadzoru Finansowego zakaże takich praktyk i zobowiąże Kasy do urealnienia rezerw, jest jednym z głównych motorów napędzających ich do walki o obalenie ustawy”






-- Ewa Wilk w krótkim tekście o edukacji: „Tato- szkoła jest jak Amber Gold: tysiące skrzywdzonych ludzi- skonstatowała w powrotnej drodze z wakacji 11-letnia dziewczynka (…). Do niedawna uczeń musiał sprostać wszechmądrej szkole, dzisiaj- wyedukowany w sieciowym i medialnym realu- sam jest wyzwaniem dla szkoły. Jak pewna ośmiolatka na lekcji środowiska. Dzieci miały zobrazować to, co było napisane na rozlosowanych karteczkach. Wyciągnęła żubra, dzielnie odrzuciła ofertę skorzystania z pomocy naukowych- któż by nie widział żubra?- i odmalowała. Dorodną, hiperrealistyczną puszkę piwa”








TYGODNIK POWSZECHNY- temat okładkowy- Rewizor sprawiedliwości - rozmowa z Gowinem.








-- Rozmowa z Jarosławem Gowinem- „Rewizor sprawiedliwości”- fragmenty:




-- o poglądach Tuska na in vitro: „Zaskoczę pana, ale moim zdaniem Donald Tusk ma dobrze przemyślane poglądy na in vitro i nie są to poglądy odległe od moich. Natomiast uważa, że jako premier powinien się koncentrować na sprawach wagi państwowej, na gospodarce, a trzymać się z dala od sporów moralnych.”




-- o Rostowskim na prawo: „[M]inistra Rostowskiego ogromnie cenię. Ale faktycznie on jest na prawo ode mnie. Ja jestem zwolennikiem dopuszczalności in vitro, tylko sprzeciwiam się tworzeniu zarodków nad- liczbowych, a on jest za całkowitym zakazem. Tak samo jak ja bronię obecnego kompromisu w sprawie aborcji, a on jest za całkowitym zakazem. W dodatku mówi to w jaskini lwa, czyli na łamach „Wyborczej”, i uchodzi mu to na sucho. Widocznie tym od kasy wolno więcej (śmiech). Ale nie tworzymy katolickiej mafii wewnątrz rządu. A już opinia o tym, że gabinet Tuska jest opanowany przez Opus Dei, ma tyle samo wspólnego z rzeczywistością, ile książki jakiegoś tam Browna.” 




--o modelu państwa:  „Od dawna powtarzam, że po 1989 r. zbudowaliśmy państwo według modelu dokładnie odwrotnego do tego, jaki jest Polsce potrzebny. Nasze państwo jest zarazem wszechobecne i rozlazłe. To moloch, który poprzez niezliczone regulacje, przepisy, kontrole i urzędy ogranicza wolność. Jednocześnie nie potrafi załatwić do końca żadnego problemu, stworzyć sprawnych sądów, dobrych szkół, prężnych uniwersytetów, profesjonalnej administracji... Powinniśmy budować państwo zupełnie na odwrót – ograniczone, które pozostawi jak największą przestrzeń do działania dla jednostek, rodzin czy stowarzyszeń, a zarazem silne. Takie, które w razie potrzeby umie sobie poradzić z kibolami albo z przestępcami w białych kołnierzykach.”




-- O ABW: „- Też uważam, że powinna, lecz w Polsce przyjęto inne rozwiązania i ABW nie ma takiego obowiązku. Prowadzi działania kontrwywiadowcze i zwalcza terroryzm, z czym Amber Gold nie miał nic wspólnego. Zresztą szczerze mówiąc, czułbym się nieswojo w państwie, w którym tajne służy interesują się wszystkimi biznesami.
- A nowymi liniami lotniczymi ABW nie powinna się interesować?
-Trafne pytanie.”




-- Gowin o polityce: „Naprawdę wiem, że polityka polega w dużym stopniu na podkładaniu nogi, uchylaniu się od odpowiedzialności, na czarnym PR wobec konkurentów (również z własnej partii) i nieustannym promowaniu samego siebie. Nie jestem aniołem, umiem się bić, ale w czymś takim nie widzę dla siebie miejsca. Makiawelizm dla ubogich to nie prawdziwa polityka. Prawdziwa polityka to rozumna troska o dobro wspólne. Ze świadomością, że to oznacza ciągłą gotowość do wojny. Nieprzypadkowo nie rozstaję się z Sun Tzu (śmiech). Jeden z polityków Platformy, który sam uchodzi za ostrego gracza, powiedział mi kiedyś, że uprawiam kaukaski model polityki: nie rozstaję się z granatem, którym, zaatakowany, gotów jestem rozsadzić siebie i napastników. Coś jest na rzeczy...”




-- o twardych łokciach: „Ostatnio na urlopie przeczytałem interesującą książkę prof. Jerzego Hausnera, podsumowującą jego doświadczenia rządowe. Byłem pod wrażeniem, jak strategicznie myślał i działał w polityce. Chciałbym podobne podejście zaszczepiać w polskiej polityce.
- Jerzego Hausnera w polskiej polityce już nie ma. A Leszek Miller ma się jak pączek w maśle.
- Dobra uwaga. Pytanie, czy zawsze faceci o twar- dych łokciach muszą brać górę nad facetami o szerokich horyzontach?”






-- Fragment rozmowy Andrzeja Brzezieckiego z Tadeuszem Syryjczykiem: „Widzę niebezpieczeństwo wysysania młodych ludzi – przyjmuje się ich, oni pracują, pracują, pracują, a gdy się już wypalą, wyrzuca się ich i bierze kolejnych. I to się dzieje, podczas gdy ludzie 40- i 50-letni z doświadczeniem nie mogą znaleźć pracy. To jest zły mechanizm, będący skutkiem krótkookresowego myślenia nie tylko naszego wczesnego kapitalizmu. (…) Szkoła zamiast zajmować się abstrakcyjnym naukami o państwie i społeczeństwie, mogłaby więcej mówić o tych sprawach, które dotykają nas na co dzień. Właśnie o obowiązkach pracownika i pracodawcy. Podobnie Kościół, który skupił się niemal wyłącznie na problemach aborcji, in vitro i eutanazji, a nie chce w sposób prosty i przystępny mówić o zagadnieniach związanych z byciem pracodawcą i pracownikiem. Kiedyś w środowisku kościelnym – jeszcze za PRL – proponowałem, aby serio myśleć o duszpasterstwie i nauczaniu dla ludzi zamożnych, pracodawców, przedsiębiorców, że od ich formacji będzie zależał kształt polskiego kapitalizmu, który nadciąga. Wyśmiano mnie, wskazując, że tacy ludzie i tak nie mają ochoty i czasu na nauczanie Kościoła, a kapitalizm jest zły.”