Polityka- na zielonej okładce- Dość smucenia, teraz wiosna
 
-- „Jacek Żakowski rozmawia z Dodą o Polsce”- „Zderzenie światów”
 
Czyta Pani Politykę?
- Przykro mi.
Dlaczego pani nie czyta?
-Tytuł mnie zniechęca.
A co Pani czyta?
-Przyjaciel kupił mi w Paryżu taką strasznie grubą książkę, wyznanie esesmana, który opisuje jak dsoszedł do tych wszystkich zbrodni, jak się z tym czuje, co teraz uważa. Niesamowite. Czytam z wypiekami.
 
Angielskiego gdzie się Pani tak nauczyła
- Z teledysków Britney Spears :-)
Z prasy co Pani czyta?
-Ewentualnie jakieś ezoteryczne pisma.
 
Nie bała się pani, że Hiszpania padnie, euro się rozpadnie (…)?
- Jaja pan sobie robi
Poważnie pytam
-Poważnie to ja mam to w dupie. Kompletnie (…)
 
„Do końca podstawówki wierzyłam, że ojciec ma skrzela i jest poławiaczem pereł (…) a ja mam to po nim. I jak się topiłam to mama mnie ratowała. Jedyna normalna w rodzinie”
 
„Czytałam książkę o rodzinie Borgiów. Księża zawsze lubili się dobrze zabawiać. JPII to fenomen”
 
„Mam założyć partię? Palikot założył i co to zmieniło? Tyle, że jest weselej. (…)’
 
„(…)-Serio, w Polsce jest zakaz aborcji? A jaka jest kara?
Więzienie.
-Żenada. Nigdy o tym nie słyszałam.”
 
Ostatnie zdanie: „Ale się w kanał wpuściłam. Sam pan widzi, że lepiej nie wiedzieć”
 
 
-- W głównym politycznym tekście Polityki Mariusz Janicki i Wiesław Władyka piszą o „7 kłopotach Platformy”:
 
„Nawet najzagorzalsi krytycy PiS zdają się coraz bardziej nie lubić PO. Ledwo ją tolerują. A Tusk szuka sposobu, jak odpowiedzieć na szaleństwo, samemu nie popadając w nerwicę. (…) Partia Tuska nigdy nie miała specjalnie dobrej legendy i ideologicznej podbudowy, a teraz- po ataku smoleńszczyzną- jest z tym jeszcze gorzej. W sferze konkretów natomiast rządzące ugrupowanie wdało się w zw. bolesne reformy., które dla wielu odbiorców mogą się wydawać irytujące i nudne jednocześnie.”
 
Lista kłopotów:
 
Kłopot ze sobą- „Para, w porównaniu z 2007, jakoś wyparowała, oslawiony platformerski PR uwiądł, kiedyś aktywni liderzy i oratorzy schowali się za premiera. Przede wszystkim nie ma jasnej odpowiedzi na pytanie, kto jest numerem drugim w PO, kto trzecim czy czwartym.”
 
Klopot z Tuskiem- „[Tuska] pozycja w partii jest tak silna, jest na taki sposób egzekwowana i realizowana, że staje się w jakimś zakresie dysfunkcjonalna. Waga zmienia się wtedy w ciężar.”
 
Kłopot z legendą- „Nie sposób konkurować rzeczową opowieścią o drogach, kolejach, podatkach, z patosem patriotycznym i powiewającą biało-czerwoną”
 
Kłopot z komunikacją- „Od początku kdencji można wyliczyć dziesiątki przykladów zaniechań i opóźnień informacyjnych rządu, wzajemnych zaprzeczeń i niekoherencji, wycofań, przeprosin. jakby system rozsypał się (…).”
 
Kłopot z młodością- „(…) Tusk rządzi już tak długo i będzie rządził jeszcze kilka lat, może w młodych budzić narastającą niechęć, bo życia oni nie mają łatwego, a perspektywy nieznane i niepokojące”
 
Kłopot z Kościołem- „W tle czekają projekty in vitro czy kwestia związków partnerskich. One będą rozdzierać PO między Palikotem i Kościołem oraz między Arłukowiczem i Gowinem”
 
Ósmy problem- „z identyfikacją i nazwaniem problemów” .
 
-- Wywiad z Pawłem Wojtunikiem, szefem CBA: „ [korupcja] jest inteligentniejsza i bardziej zakonspirowana. Coraz rzadziej łapówki są w gotówce. Częściej to na p[rzyklad zatrudnienie, fikcyjne umowy zlecenia lub zostanie czyimś doradcą.”
 
-- Kuba Wojewódzki szczypie Radio Zet: „Lepiej się bawię czytając raport [o słuchalności Radio Track]niż słuchając porankow Radia Zet.
 
-- Rysunek Mleczki - marszałek sejmu: „Uczcijmy coś minutą ciszy, bo się nigdy nie zamkną”
 
-- W rysunku satyrycznym Janusza Fajto Macierewicz występuje w kaftanie psychiatrycznym.
 
Tygodnik Powszechny
 
Cover story i Temat Tygodnika: Kim jesteś, polski katoliku?
 
 W ramach Tematu Tygodnika teksty:
 
„Nowa mapa polskiego Kościoła” . Jak pisze Piotr Sikora: „Kościół w Polsce dzieli się po raz kolejny – tym razem ze względu na stosunek do hierarchii. Nieoczekiwanymi sojusznikami w nowej konstelacji stają się ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski i Tadeusz Bartoś.”
 
Wywiad z ks. prof. Januszem Mariańskim: „Kościół przyszłości będzie wielobarwny”. „Im będzie zróżnicowany, otwarty i gościnny, tym większa szansa, że ludzie nie będą od niego odchodzić.”
 
 
Komentarze:
 
„Wszystkie talenty prawicy”.  Andrzej Brzeziecki pisze o Jarosławie Kaczyńskim i tych, którzy od niego odeszli by założyć własne formacje. Jak twierdzi: „Odchodzili i politycy liberalni, i ci bardziej radykalni, jak Zbigniew Ziobro, któremu wróżono rolę następcy Kaczyńskiego”. Jak pisze Brzeziecki, żaden z nich odniósł sukcesu.
 
Kaczyński – wręcz przeciwnie: „
Strategia mówienia codziennie o katastrofie smoleńskiej, zamiast Polaków zniechęcać, przynosi efekty, i nawet po drugiej stronie barykady pojawiają się głosy, żeby rewelacje Antoniego Macierewicza traktować poważnie.”
 
 Jak podsumowuje: „marszałkowie” którzy odeszli od Kaczyńskiego, mieli wiele talentów, ale nie potrafili wygrywać kampanii, tylko bitwy. I muszą uzyskać  jeszcze jeden talent: czekania.
 
Michał Kuźmiński w tekście „Terrorysta, on patrzy” krytykuje nową okładkę Newsweeka.
 
„Przeprowadźmy intelektualne ćwiczenie. Czy tekst o chciwości polityków „Newsweek” zilustrowałby okładką z kimś ucharakteryzowanym jak ortodoksyjny Żyd?”.
Konkluzja tekstu: „Kilka stron dalej w „Newsweeku” znajduje się wywiad z prof. Michałem Głowińskim, badaczem nowomowy, o tym, że słowa nie są bezkarne, mogą krzywdzić, nawet zabijać. Obrazy – które łatwiej się rozpowszechnia i przyswaja – mogą krzywdzić jeszcze łatwiej.
 
 
Maciej Zięba OP w tekście „Fałszywe równania” ostro sprzeciwia się wykorzystywania Kościoła do własnych celów. „Używanie Kościoła, symboli religijnych i dobrej woli słabo zorientowanych ludzi do swoich politycznych celów jest bowiem groźną manipulacją.
 
Ostatnie wydarzenia, protesty w intencji obrony wolności mediów oraz ludzi wierzących, są grą, która nie cofa się przed wykorzystywaniem Eucharystii, a także krzyży i wizerunków Chrystusa i Jego Matki, dla poprawy notowań politycznych.”
 
Pięć tez o Węgrzech Orbana. Dariusz Kałan pisze o sytuacji na Węgrzech. „Jedni uważają go za dyktatora. Inni widzą w nim nadzieję dla Europy Środkowej i wzór do naśladowania. Jaki jest naprawdę?” Teza 1: Orban „konsoliduje” władze. Teza 2 Orban jest pragmatykiem. Teza 3 Rząd Orbana nie jest ani proeuropejski, ani antyeuropejski .Teza 4 Głównym wrogiem Orbana jest stan gospodarki. Teza 5 – Krzysy może być dla Węgier szansą, nie tylko zagrożeniem.
 
Przychodzi Mohan do Jonasza. Mariusz Sepioło opisuje historię znajomości i kontaktów Romana Kotlińskiego vel Jonasz, posła Ruchu Palikota, i Ryszarda Matuszewskiego vel Mohan, który był guru sekty Bractwo Zakonne Himavanti. „Niechęć do Kościoła połączyła byłego księdza, a dziś posła Ruchu Palikota, z twórcą groźnej sekty. Ten drugi usiłował nawet przejąć kontrolę nad partią założoną przez pierwszego.”
 
Przez kulturę do zadowolenia. Wywiad z Rafałem Dutkiewiczem, prezydentem Wrocławia.  Jak mówi:
 
„Dekada Solidarności i pierwszy efekt wolnościowy dały Polsce energię, która nie została spożytkowana, myślę, że społeczne zaufanie runęło wraz z „wojną na górze”. I teraz ta budząca się aktywność społeczna może zmierzać w kierunku obywatelskości, ale również anarchii.”