"Żeby wspierać dzałania opozycjonistów, trzeba było wiele ryzykować. Jako funkcjonariusz, jako prokurator w tamtym czasie, ryzykowałem znacznie więcej. Gdyby została ujawniona moja prawdziwa działalność, sprzyjanie tym, którzy mieli niesłusznie problemy z prawem, groziłaby mi za to znacznie surowsza kara. Pan sobie wyobraża, że funkcjonariusz wchodzi we współpracę z osobą, którą inny prokurator umieścił w zakładzie karnym, dlatego, że roznosiła ulotki? Ja podejmowałem rozmaite wysiłki, żeby ten człowiek wyszedł na wolność. I wyszedł"

"Można było odejść, ale można było pozostać, po to, by nieść pomoc tym, którzy byli niesłusznie represjonowani. I ja to robiłem"

"Nie, nie wstydzę się. Mało tego. Żyłem w poczuciu satysfakcji, że wiele ludzi coś mi zawdzięcza. Nie skrzywdziłem żadnego człowieka. Wielu z tych ludzi później przychodziło do mnie po pomoc, po poradę"