MIGALSKI: Tylko totalna opozycyjność się w Polsce opłaca

Wszyscy mogliśmy oglądać męki, jakich doznawali kilka dni temu w Parlamencie Europejskim politycy Platformy Obywatelskiej. Zupełnie nie wiedzieli jak się zachować i czy wypada im zaatakować zagranicą rząd Prawa i Sprawiedliwości. Dylematy te o tyle były śmieszne, że oczywistym jest, iż gdyby to PiS znalazło się w podobnej sytuacji, to nie miałoby najmniejszych wątpliwości, jak należałoby się w takim momencie zachować.

Bo Jarosław Kaczyński zrozumiał to, co wcześniej pojęli Leszek Miller, czy Donald Tusk – że w Polsce opłaca się tylko opozycja totalna. Żadna tam konstruktywna czy wyważona. Tylko całkowita totalność w krytykowaniu ekipy rządzącej przynosi korzyści polityczne, a zniunsowanie i usubtelnienie swej opozycyjności nie znajduje upodobania wśród wyborców.

Chyba pierwszy pojął to szef SLD, który wobec rządów AWS i UW uprawiał właśnie taki rodzaj opozycyjności. Potem jego dzieło kontynuował Donald Tusk wobec rządów PiS w latach 2005-2007, a przez ostatnie osiem lat Jarosław Kaczyński w stosunku do ekipy PO. Na czym polega opozycyjność totalna? Na całkowitej odmowie współpracy, na delegitymizacji rządzących, na odbieraniu im moralnego prawa do uczestnictwa w życiu publicznych. Przecina się wszelkie więzy i linki między rządem, a opozycją, pali wszelkie mosty. Nawet mądre propozycje sprawujących władzę spotykają się z odmową, każda oferta jest od razu odrzucana. Kaczyński udoskonalił jedynie to, co wcześniej praktykowali Miller i Tusk. I poszedł dalej – nie przychodził na spotkania do prezydenta czy premiera, dbał by jego podwładni nie mieli nawet prywatnych kontaktów z politykami rządzącymi, odbierał swym oponentom prawo do nazywania się patriotami, a sam patriotyzm po prostu utożsamił ze sobą i swoją partią.

I to się opłaciło. Taka totalna opozycyjność jest bowiem ulubioną przez polski elektorat. Wyborcy na Zachodzie cenią umiar, zdolność do kompromisu, koncyliacyjność. Ale nie nasz elektorat – ten ukochał właśnie totalność i moralizm. Te partie, które wobec poprzedniego rządu starały się być opozycją konstruktywną (czyli Twój Ruch i SLD) poniosły wyborczą klęskę (aż dziw bierze, że sam Miller nagle zapomniał o tym, co wcześniej wiedział), a zwycięstwem nagrodzona została formacja, która przez cały prawie czas rządów Platformy trwała na pozycjach skamieniałej i fundamentalnej opozycji (czyli PiS).

Taka jest prawda o polskiej polityce – popłaca tylko totalność opozycyjna. Dlatego tak bardzo musi dziwić to, że europosłowie zastanawiali się, jaką przyjąć taktykę wobec debaty w PE i że na koniec zachowali się najgorzej – z ich punktu widzenia – jak tylko można było. Uznali, że najlepiej będzie przyjąć postawę umiarkowaną – a to przeciętnemu Kowalskiemu się nie podoba. On chce mieć jasne, oczywiste, całościowe i moralistyczne komunikaty. Chce być nimi bity w ciemię. Chce, by wykrzyczano mu je wprost do ucha. Po stokroć. Żadnych półcieni i niejasności. Dobro vs Zło. Prawda vs Kłamstwo. Jasno o bez zbędnych ceregieli.

Zwycięzcą w walce między Nowoczesną, a Platformą, o to, kto będzie najważniejszą partią opozycyjną wobec PiS, zostanie ta formacja, która wykaże się najbardziej fundamentalną, betonową i totalną opozycyjnością. Ta zaś, która będzie niuansować swój przekaz, przyznawać czasami rację gabinetowi Beaty Szydło, czy też wstrzymywać się od krytyki niektórych jego poczynań, przegra z kretesem, bo zostanie rozpoznana jako „miękiszowata” i półopozycyjna.

Konstruktywną to może sobie być opozycja Jej Królewskiej Mości w Wielkiej Brytanii. W Polsce ceni się jedynie tych, którzy rządzących chcą zdzielić kłonicą, poćwiartować, a potem zjeść.

Pozostałe z : 300Sejm

Polityczny plan tygodnia: Wałęsa w Sejmie, parlamentarny szczyt NATO, kolejny kandydat we Wrocławiu, PAD w Gruzji, wejście noweli ustaw sądowych, KW

Nadchodzący tydzień w polityce to przede wszystkim dalszy ciąg protestu rodziców oraz opiekunów niepełnosprawnych w Sejmie. W poniedziałek ma ich odwiedzić były prezydent Lech Wałęsa. Pod koniec tygodnia na Wiejskiej rozpocznie się tzw. parlamentarny szczyt NATO – wiele wskazuje na to, że do tego czasu protest nie zostanie zakończony. W Czytaj więcej →

Polityczny plan tygodnia: rada ds. ogólnych o Polsce, PAD w USA, wizyta Orbana, Jaki o smogu, Senat o sądach

Na początku tygodnia unijna rada ds. ogólnych zajmie się kwestią praworządności w Polsce – być może zapadną decyzje ws. uruchomionego art. 7. Dzień później Senat rozpatrzy m.in. nowelizację ustaw sądowych, a także ustawy dot. CPK czy obniżenia uposażeń parlamentarzystów o 20%. Do Polski przyleci Viktor Orban, który spotka się m.in. Czytaj więcej →

Sejm zmienia terminarz. Drugie czerwcowe posiedzenie przesunięte i skrócone o połowę

Według najnowszej wersji kalendarza posiedzeń, w przyszłym miesiącu Sejm zbierze się dwa razy: 5-8 oraz 14-15 czerwca. W sumie czerwcowe posiedzenia potrwają łącznie 6 dni, choć pierwotnie drugie posiedzenie miało potrwać 4 dni – było zaplanowane na 26-29 czerwca. Z kolei w lipcu dwa posiedzenia będą wydłużone, każde o jeden dzień. Wiadomo, Czytaj więcej →

NEWS 300POLITYKI: Posłowie PiS otrzymali zakaz udziału w I Marszu Św. Huberta

Według informacji 300POLITYKI, parlamentarzyści PiS otrzymali zakaz udziału w I Marszu Św. Huberta, organizowanego 12 maja przez Ekologiczne Forum Młodzieży i środowiska Radia Maryja. – Tak, jest zakaz – potwierdziła nam Beata Mazurek. – W marszu wezmą udział myśliwi, leśnicy, ludzie związani z przemysłem futrzarskim, rolnicy i wszyscy ci, którzy Czytaj więcej →

Polityczny plan tygodnia: Sejm o sądach, niepełnosprawnych, obniżce uposażeń, komisji śledczej i Magierowskim, tweetup Jakiego, konwencja SLD, Marsz Wolności

Najbliższy tydzień w polityce to przede wszystkim jedyne majowe posiedzenie Sejmu, w trakcie którego posłowie zajmą się kilkoma ważnymi projektami – przede wszystkim częściową realizacją postulatów protestujących rodziców – choć ci nie zamierzają ustępować, kolejną nowelizacją ustaw sądowych, obniżeniem uposażeń parlamentarzystów czy powołaniem komisji śledczej ds. VAT. Sejmowe komisje z Czytaj więcej →